المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

64

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

كه سوار هستى سر تو را شستشو دهم ، پس از آن زن جرهميه سنگى را نزديك پاى ابراهيم آورد و حضرت يك پاى خود را روى آن نهاد تا آن زن يك شقهء سر حضرت ابراهيم را به زحمت شستشو داد و خدا آن سنگ را بطورى نرم كرد كه پاى ابراهيم عليه السّلام به آن فرو رفت . آنگاه آن زن جرهميه سنگ را به طرف ديگر ابراهيم گردانيد و شقهء ديگر سر آن حضرت را شستشو داد و پاى چپ ابراهيم عليه السّلام نيز به آن سنگ فرو رفت و همانجا مقام ابراهيم است . بعد از آن ابراهيم عليه السّلام بسوى شام مراجعت كرد همين‌كه وفات ابراهيم نزديك شد ساره به او گفت : تو پير شدى و اجلت نزديك شده كاش عمر تو زياد ميشد تا عبادت ميكردى ، تو خليل الرحمانى از خدا بخواه كه عمر تو را زياد كند تا با ما زندگى كنى ، ابراهيم عليه السّلام اين حاجت را از خدا خواست و خدا به آن حضرت وحى كرد كه من خواستهء تو را اجابت كردم و تو را قبض روح نميكنم تا تو مرگ را از من - درخواست نمائى . ابراهيم عليه السّلام اين خبر را بساره داد ساره گفت : شكر خداى را بجاى آر و طعامى تهيّه كن و مؤمنين را دعوت كن ، پس آن حضرت غذائى آماده كرد و مؤمنين را براى غذا خوردن دعوت فرمود ، از جملهء مهمانان پير مردى بود كه كور بود ، وقتى آن پير نشست كه غذا تناول كند و غذا را برداشت كه به دهان بگذارد دستش مىلرزيد و از شدت ضعف و پيرى به طرف يمين و يسار ميرفت ، گاهى از شدّت پيرى و ضعف دستش بسوى پيشانى و گاهى بچشمش ميرفت . چون حضرت ابراهيم حال آن پير را ديد دعا كرد بار خدايا مرا در همان